TRANSPLANT RENAL ARTER STENOZU: TEK MERKEZ DENEYİMİ
Authors : Ali Burak Haras, Serap Yadigar, Pınar Özdemir, Çağlar Özer Aydin, Ergün Parmaksiz, Meral Meşe, Serkan Feyyaz Yalin, Zerrin Bicik Bahçebaşi
Pages : 55-59
Doi:10.26650/IUITFD.2019.0032
View : 17 | Download : 8
Publication Date : 2020-01-13
Article Type : Research
Abstract :Amaç: Transplant renal arter stenozu (TRAS) ve posttransplant arterial hipertansiyon allograft disfonksiyon ve greft kaybının tedavi edilebilir bir nedenidir. TRAS gelişiminde risk faktörleri arasında donor yaşı, uzun sureli gecikmiş greft fonksiyonu, soğuk iskemi süresi, eşzamanlı CMV enfeksiyonu varlığı ve cerrahi teknik vardır. Perkütan Translüminal Anjioplasti (PTA) %60-90 vakada renal perfüzyonu sağlar. Bu çalışmamızda, kliniğimizdeki 6 TRAS vakasının özelliklerini inceledik. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde, 2017 yılında böbrek nakli yapılan hastalar tıbbi kayıtlardan inceledik. TRAS gelişen hastaların yaş, cinsiyet, nakil sırasındaki diğer bulguları ve demografik özellikleri kaydedildi. Bulgular: Yirmi altı vakanın altısında TRAS saptandı. İliak arter darlık varlığı ile birlikte renal arter stenozu olan 2 hastada CMV PCR pozitifliği saptandı. Hastalara PTA ve stent implantasyonu uygulandı. Takiplerde antihipertansif tedavi ihtiyacı azaldı. Sonuç: TRAS, böbrek nakli sonrasında allograft disfonksiyonun nedenlerinden biridir. Sonuç olarak allograft disfonksiyonda akılda tutulmalıdır. Diğer risk fatörlerine ek olarak, cerrahi teknik de TRAS gelişiminde önemli bir rol oynar. Greft fonksiyonu erken girişimle korunabilir.Keywords : Allograft disfonksiyonu, hipertansiyon, transplant renal arter stenozu